گامهای اجرايي:
1.
تدوين فرآيند:
تمامی فرآيندهای کاری موجود سازمان در سطح کلان و
سيستمی در اين گام تدوين میگردند، بدين نحو که در ابتدا يک تصوير کلی (پازل
عملکرد سازمان) از عملکردها و يا فرآيندهای سازمان ترسيم و سپس فرآيندهای کاری
موجود سازمان توصيف میگردند.
2.
دسته بندی فرآيندهای سازمان
3.
ترسيم نقشه فرآيندهای سازمان:
در اين گام فرآيندهای آناليز شده در دسته بندیهای استاندارد در قالب "زنجيره ارزش
سازمان" ترسيم میگردند.
4.
مدلسازی فرآيند:
هدف از مدلسازي فرآيندهاي کاري يک سازمان، ايجاد يک
زبان مشترک مفهومي (مبتني بر استاندارد) و ساده (در قالب اشکال گرافيکي که هم حجم
کمتري دارند و هم براحتي توسط کاربر قابل درک هستند)، بين مديران و کارشناسان
سازمان، و تحليلگران سيستمي مي باشد.
5.
اجرا و اعتبارسنجی فرآيند:
در روش سنتي، براي سنجش عملکرد بخشهاي مختلف سازمان،
بايستي بخشهاي سازمان در يک بازه زماني تقريبأ بلند مدت فعاليت کنند و نتايج حاصله
از فعاليت آنها مبناي ارزيابي قرار گيرد. اما در روش مدلسازی، فرآيندهاي کسب وکار
در يک سيستم مکانيزه بصورت مجازی و دقيقاً مشابه با فعاليتهاي واقعي در محيط مجازی
اجراء و اعتبارسنجی میشوند.
6.
الگوبرداری
7.
اصلاح و طراحی مجدد فرآيند
8.
شبيه سازی سازمان:
در اين گام براساس "فرآيندهای مطلوب" طراحی شده،
سازمان در يک دوره مجازی شبيهسازی شده و گزارشات حاصل از عملکرد فرآيندهای سازمان
در شرايط مطابق با محيط واقعی، ارائه میگردند.
9.
آناليز عملکرد فرآيندهای شبيه سازی شده